Monday, February 25, 2013

Сэтгэлийн дарсанд хундага өргөн ууя


Сэрүүхэн шөнө уйлагнан найгах тэр шар навч
Аз жаргалыг хайн тэнгэр өөд салхинд хөөгдөн салхилна
Бүрхэг тэнгэр, гэрэлт наран өөд тэмүүлнэ
Салхинаас айн зөвхөн дээш л тэмүүлэхийг хүснэ
Гэтэл салхи гэнэт гарч ирэн 
Зүг чиггүй авч одно
Хөөрхий тэр навч бусад навчсын дунд орон
Өөрийн жолоогүй мэт туугдан хийснэ
Дээш тэнгэрийг харан 
Хэзээ ч очиж чадахгүй болсон мэт сэтгэгдэлд автан салхинд туугдана
Салхи хаашаа тэр навч хийснэ
Хэзээ зогсох, хэзээ чөлөөлөгдөхөө тэр навч эс мэдэн 
Гуниглалд автан, салхины урсгал дунд бусдын адил хийснэ
Салхи хэзээ зогсож дахин дээшээ харах бол

No comments:

Post a Comment