ммм

Тэнгэрийн хаяа харан тэндэх үүлсийг ажиглан
Болдогсон бол ганц очоод чамтай уулзахсан
Гараас чинь хөтлөөд алхахсан
Үүлэн дээгүүр хөвөн
Наран жаргахыг харахсан

Хэлж амжаагүй үгс зөндөө байхад
Намайгаа орхиод
Салхинд туугдан
Хэтэрхий хурдан явчихлаа

Өдөр бүр өнгөрөхөд
Чамтайгаа уулзах гэж байгаа мэт
Догдлон хүлээсээр л
Орчлонг тоолон хүлээнэ

Навчсийн дунд эргэлдэн
Намайгаа юунд орхин одоо вэ чи минь
Навчсийг сэржигнүүлэн
Над дээрээ нэг удаа ч болтугай ирээрэй...

Сэтгэлийн илчлэл

Анх би түүнийхээ харцанд тогтож
Агшин тэр үед зогсон
Аз жаргалын гялбаа
Нүдний минь урдуур гялбасан

Нүүдлийн шувууд халууныг санагалзан явдаг шиг
Нэг л мэдэхэд би чамд дасаж эхэлсэн
Харцанд нь тогтох гэж
Хайрын үгсийг харамгүй зориулсан


Дурласан юм байлгүй тэр үед
Дууг нь сонсох гэж
Хаана ч байсан олж харах гэж
Орчлон хорвоог самаран байж олж очдог болсон

Одоо харин би хачин сонин ааш гаргадаг болж түүндээ
Магадгүй хайрласан юм байлгүй
Хайр гэж энэ л байх хэмээн
Харанхуй шөнө ч бодон үл унтана

Нэг л мэдэхэд чи минь
Миний амьдрал минь болж
Орчлон хорвоог
Чамгүйгээр төсөөлөхөөргүй болсон
Одоо би нуухгүй хайртай гэдгээ
Олны өмнө хэлнээ...
Чамдаа би хамгаас илүү хайртай... Нархан минь <3

Шөнө би чамайг зүүдэллээ

Шөнө би чамайг зүүдэллээ
Шөнийн оддыг хамт байна гэж зүүдэллээ
Шүлэг тэрлэн чамдаа уншиж байна гэж зүүдэллээ

Шөнө би чамайг зүүдэллээ
Цэцэг алагласан талаар
Гар гараасаа хөтлөлцөөд гүйж байна гэж зүүдэллээ

Шөнө би чамайг зүүдэллээ
Нуурын цэнгэг ус шиг тунгалаг царайнд
Сэтгэл юуган алдарч байна гэж зүүдэллээ

Шөнө би чамайг зүүдэллээ
Мандах наран мэт мишээлийг нь харж
Маргааш өглөөг угтлаа гэж зүүдэллээ...

Учрал

Цээл талд дэггүйтэж гүйхдээ
Цэнгэл жаргал хоёрыг давхар эдлэн
Дуулан байждээ би
Цээлхэн хоолойг чинь сонсоод
Чиний зүг шилбүүр унан гүйснээ
Тэгэхэд би анзаараагүй ч
Тэртээ холын нэгэн өдөр
Чамтай хамт алхлана гэдгээ
Тэр мөчид л би ухаарсан

Олон олон жилийн дараа
Одоо л чамтай учирах гэж
Олон олон охидын дундаас
Одоо л чамайгаа таних гэж
Цаг хугацаа чинь зүгээр яваад өгөхгүй
Зүлгээд түүнийг минь өөрчилчих юм
Зүггүйтэж байсан насанд минь
Зүгээр л буцаагаад хүргээд өгөөч

Нэгэнт чи гэрээ барилцах хүнтэй болсон болохоор
Чамд гэж би захиа яахан бичих
Харин хайр дутагдах мөчид
Халуун гараас чинь атгахыг л хүлээедээ

Дөрөв

Би бол хатуу хүйтний эсрэгцэл
Хайр инээмсэглэл хоёрын илрэл
Орчлонг ирлэх билүү
Оройд нь ургах мөчир

Бодох тусам бодогдох
Бодлын гинжин хэлхээ
Бодлоо цэгцлэх
Уншлагын танхим Би

Сав сав л гэх юм
Саваагүйтэж байгаад
Дүүргэчихвийдээ
Сайн харж л амьдрахсан

Сайхан бүсгүйн харцыг булаахсан
Саатаж ганц үнсүүлэхсэн
Харцных нь толионд ганц өртөхсөн
Оройн бодолд нь ганц орохсон

Хариулт

Мэдэхгүй мэдэхгүй гээд байхад 
Юунд надаас асууна
Юу мэдмээр байгаагаа хэлчихвэл 
Юу гэж би ч чи ч ингэж мэгдэхэв
Юу юунаас илүүтэйгээр 
Юу чамд Аз жаргал өгөх вэ гэдэг л чухал
Зовлон ирэх хариулт болвоос 
Юу гэж чамд би хэлэхэв
Зүгээр л мэдчихдэг бол 
Хүмүүнийг таних амархан бус уу
Амьдралд ганц л эр нөхөр байдаг юм 
Гарцаагүй түүнээс чинь би яахан холдуулах
Зүгээр л сэтгэлийг чинь тайтгаруулж 
Чамайг л ойлгож мэдрэх л чухал байх 
Мэдэхгүй гэдэг үг мянган үгийн хариулт гэх
Мэддэг бол мянган үгийг ч илэрхийлэхгүй бол яана
Зүгээр л нүдээ аниад юу хүсэж байгаагаа л бод 
Тэр л миний хариулт.

Элийрэл

Ганцаардын өтгөн манан дунд байрлах 

Ганцхан жижиг байшин

Надаас холдсон мөртүүд сэтгэлийн жаварт хадгалагдан үлдэнэ.

Намайг гэсэн хүмүүс насны эрхэнд тунан хоцорно

Холын хоёр од шиг хослон амьдрахсан 

Хонгор нутгийн салхинд дахиад нэг илбүүлэхсэн

Харцны чинь дор суухсан

Хаан хурмастын жигүүртэй болохсон

Алаг нүдний чинь харцанд ахиад нэг өртөхсөн

Амгалан тайван мэдрэмжийг ахиад нэг мэдрэхсэн

Нүдээ аниад хүслээ шивнэхсэн 

Нүүдлийн шувуудтай хамт алсын газрыг зорихсон 

Олноос онцгойрох зүйлгүй ч 

Орчлонд ганцхан чи 

Зүүдээ манахсан 

Зөнгөөрөө чамтай учирахсан